Αρχαίοι Οικισμοί

Ραβενή: Περιτοιχισμένος οικισμός της κλασικής περιόδου, σε επίκαιρο φύσει οχυρό λόφο, πάνω από το σημερινό χωριό. Ανατολικά, προς τον ποταμό Καλαμά, ο λόφος πέφτει απότομα, ενώ η πρόσβαση προς τον οικισμό γίνονταν από βόρεια με έναν ήπιο ανωφερικό δρόμο που οδηγούσε στην πύλη εισόδου, πλάτους 3 μέτρων.

Το τείχος που περιβάλλει την κορυφή του λόφου έχει περίμετρο 600 μέτρα ( ο περιηγητής Hammond που επισκέφθηκε το χώρο, το εκτιμά σε 800 μ). Το πλάτος του είναι 3,5 μ. και είναι κατασκευασμένο από πολυγωνικούς λίθους. Τέσσερις συνολικά ορθογώνιοι πύργοι αύξαναν την προστατευτική και αμυντική θωράκιση του οικισμού, που πρέπει να αριθμούσε 500 - 1000 κατοίκους. Οι Ραβενιώτες το ονομάζουν «Καστρί».

Στο εσωτερικό διατηρούνται πολλά λείψανα αρχαίων κτιρίων, που διαγράφουν ένα ορθογώνιο σύστημα οικοδομικών τετραγώνων. Υπάρχουν διάσπαρτα θραύσματα κεραμιδιών στέγης και βρέθηκαν νομίσματα της εποχής. Αρχαίοι τάφοι αναφέρονται δυτικά του κάστρου, στην Αγία Παρασκευή, στην Αγία Μαρίνα και στη θέση «Αναβρυστικά», σε μια ποτιστική πεδιάδα, δίπλα στον Καλαμά, τον Νείλο αυτόν της Θεσπρωτίας.


Μπράνια: Ο Στέφανος Βυζάντιος αναφέρει ως μεσογειακή πόλη της Θεσπρωτίας και την πόλη Βρυάνιον, που την τοποθετεί στη σημερινή Μπράνια, κοντά στη Λεπτοκαρυά. Γλωσσολογικά δικαιολογείται η εξέλιξη της τοπωνυμίας Μπράνια από την αρχική Βρυάνιον. Ήταν εξάλλου κομβικό σημείο διέλευσης με το ιστορικό της γεφύρι από και προς τα θεσπρωτικά παράλια και την ηπειρωτική ενδοχώρα. Η Μπράνια μετονομάστηκε στη δεκαετία του ΄60, όπως τόσα άλλα χωριά της επαρχίας, σε Αγία Μαρίνα.

Αρχαίοι Οικισμοί (2 από 6)